Welcome, 2020/Hoşgeldin 2020

(Türkçe versiyonu aşağıda)

2020! When I say this number, I feel like I’m talking about a science-fiction movie but it’s real. Weird but true. I am living in this era. Isn’t it weird to be living in 2000s? It really gets weirder and weirder when I keep thinking about it. Like I’m in Doctor Who’s ship, flying from time to time. Adventurous but scary at the same time. Time ‘s scary. But this is not the place to talk about it. I can’t talk about it actually, I just keep saying the word weird.

I wasn’t around here for a long time because I was so focused on getting ready for Etsy that it became very stressful. I began this because I enjoyed crocheting a lot but there was other things to do and they seemed like they were never gonna finish. I always heard from entrepreneurs that it was difficult to think about every little detail of your own business but I never experienced it before… until now. There is really a lot to think about. And in my daily life, I worry about everything, I try to guess every trouble I need to deal with in the future. In fact I don’t try to do that of course, I try to stop that pessimist monster inside me (that other people hate) but it is not easy to shush him/her. So this troubled character doesn’t really help about selling my own stuff.

First, I didn’t realize that I was becoming more stressful because of this but I realized that I was becoming angry very easily. I was angry at everybody around me. Especially the people I don’t know, like the ones I see on metro or walking on the road, chatting in a cafe… One morning I woke up very angry at someone I saw in my nightmare and I didn’t know that person too. And it affected my whole day. That day I realized something was going wrong. I wrote about it on my other blog which is in Turkish and more personal. (I complain there about everything and myself.) And as always, I could understand myself, when I was writing. Then, the reactions I got on comments helped me a lot to recover from that stressful but funny times.

The problem was this: I was so focused on what I had to do for selling that I forgot how fun it was to crochet. I needed to do what made me happy. There is no deadline. I’m not in a hurry. And the most important part: I don’t really expect to earn a lot of money by selling these products on Etsy. I mean, of course I hope but let’s be realistic, it won’t happen in a few days, so take it easy Husna, I told to myself.

Now I feel a lot better. When I got rid of that stress, I could put the ready products on Etsy and even share them on Instagram. Here is the shop: ColoroClock

An my business cards are ready too:)

Now I’m trying to find my own style, my own signature on my products. Because everybody can make ear warmers, I want people to understand that it’s my product when they see them in bunch of other choices. I never crocheted this way before. I always tried to use the yarns I had at home and make something with them. Now I need to think in a different way, more creative way. It’s exhausting of course but using your brain is always exhausting , isn’t it? I’m more open to new information now and I like it.

And here is the new year. I’m not very good at keeping my promises. Because of that, I try to avoid making new year resolutions. But of course I still have right to make wishes, right?

  • I wish to be able to sell some stuff on Etsy, at least to earn what I invested.
  • I wish to be more organized, having a weekly schedule.
  • I wish to read more, at least finishing my Goodreads challenge. This year I was way behind my target.
  • I wish to be able to say and do whatever I want and at the same time to get on well with everybody I know. (Well… “Everybody” doesn’t seem realistic, let’s say “the people I care”)
  • I wish to improve my Dutch. In fact I’m gonna start a new course so it will definitely improve. I wish to speak in Dutch with my colleagues.
  • I wish to stay healthy.

And you and everybody else… I wish you people a healthy and peaceful 2020. I know happiness is not a feeling that stays for a long time so I wish you many little happiness moments. I wish you feel more energy to create what you want. I wish everybody becomes more optimistic but realistic at the same time. Is it possible? Why not? I hope people read more and try to understand each other and everything in the life more.

Cheers!/Proost!/Şerefe! with a colorful beer!

Happy new year, stay colorful and like Truman says: Good morning and in case I don’t see you, good afternoon, good evening and good night!

Husna



2020! Bu sayıyı söyleyince bir bilim-kurgu filminin içindeymişim gibi hissediyorum. 2000lerde yaşıyor olmak çok tuhaf değil mi? Taaaa ikibinlerdeyiz. Okuduğum, izlediğim şeyler genellikle geçmişle ilgili olduğundan mıdır nedir, bir türlü alışamıyorum bu milenyum yıllarına. Sanki Doctor Who’nun gemisine binmişim de, zamandan zamana gezerken, yanlışlıkla bu yıla gelivermişim gibi, hem maceralı, hem korkunç geliyor… Neyse, alışıcaz tabi. Ya da alışamadan geçecek zaman, çok da sorun değil.

Bugüne geleyim. Maceralı ve korkutucu bazı haberlerim var. Instagramımı takip edenler belki görmüştür ama burdan da duyurayım, bloga ayıp olmasın: Etsy’de dükkan açtım. İsmi tabi ki ColoroClock. Son zamanlarda buralara pek uğramamamın sebebi Etsy düşüncesinin kafamda yarattığı stresti. Çok fazla yapılacak şey vardı. Hangi ürünü koyacağına karar ver, malzemeleri bul, tasarla, ör, fotoğraf çek, kendimi mi kullansam manken olarak, yoksa manken mi alsam diye düşün, karar ver, manken yolda gelirken bozulsun, sonra oturup tekrar düşün, orda burda uygun fiyatlı manken ara, ışık düzgün olsun, ipin rengi olduğu gibi yansısın fotoğrafa, sonra Etsy’deki ıncık cıncık formları doldur, formları doldururken aklına gelen soruların cevaplarını araştır, kargo işini nasıl halledicem gibi şeyler… Sonra bu yaptıklarımı insanlara duyursam mı, duyurmasam mı endişesini aşmaya çalış… İnsanlara duyurmadan nasıl satış yapılacaksa? Hiçbir şey satamama korkusu beyninin gizli saklı köşelerinden kafasını çıkartıp dalga geçsin, görmezden gelmeye çalış…

Daha şimdi aklıma gelmeyen pek çok şey… Kendi işini kuran insanların her şeyi düşünmek zorunda oldukları için çok stresli olduklarını duyardım da, hiç yaşamamıştım daha önce. Stresten aşırı sinirli birine dönüştüm. Yoldan geçene, geçmeyene, yavaş yürüyene, herkese, özellikle de tanımadığım insanlara sinirlenip durdum. Sonunda dayanamadım ve daha kişisel şeyleri yazdığım, genellikle de bi şeylerden şikayet ettiğim diğer bloguma döktüm içimi. Yazdıkça anladım derdimi, sinirimle dalga geçmeyi becerdim, altına yapılan yorumlarla da iyice rahatladım, sağolsunlar.

Şöyle bi durup baktım kendime. Beni bu işi yapmaya kimse zorlamıyor. Tabi ki bunu meslek haline getirsem, güzel para kazansam fena olmaz ama şimdilik temel amacım para kazanmak değil. Asıl motivasyonum örgü örerken çok eğleniyor olmam, bütün gün örsem sıkılmayacak olmamdı. Bunu unutmuştum bu arada. Hatırladım, rahatladım, Etsy’ye yüklemeleri yaptım, Instagram’da paylaştım. Şimdi biraz imzam olacak bi stil bulmaya çalışıyorum. Sonuçta herkes örebilir benim ördüklerimi ama hani insanlar gördüğünde, haa bak bu da geçen gördüğümün bi benzeri, diyebilsin, istiyorum. Bu arada ilk koyduğum ürünler “ear warmers”. Türkçe’de ne deniyor emin olamadım. Saç bandı gibi ama kışlık, özellikle kulakları ve alnı soğuktan korunmak için. Kendim çok kullandığım için ilk aklıma gelen ürün buydu.

Bu tip şeyler

Şimdi gelelim yeni yıla. Yeni yıla girerken kendi kendime yeni kararlar alsam da pek uygulayamadığım için artık çekiniyorum kararlar almaya. Ama hiç olmazsa dilekte bulunabilirim kanımca:

  • Etsy’de az da olsa bi şeyler satabilmek isterdim, hiç olmazsa yatırdığım parayı çıkartacak kadar.
  • Daha düzenli bi insan olabilmeyi isterdim.
  • Daha çok kitap okuyabilmek isterdim, bu sene Goodreads’te hedefime ulaşamadım, hiç olmazsa daha bi yaklaşabileydim iyiydi.
  • Çevremdeki herkesle iyi geçinmeyi ama aynı zamanda aklımdan geçeni söyleyebiliyor/yapabiliyor olmayı isterdim. Ya biri ya biri oluyor çünkü genelde bende.
  • Tabi ki Hollandacamı ilerletmeyi isterdim. Yeni kursa başlıyorum önümüzdeki günlerde, dolayısıyla kesin ilerleyecek ama asıl dileğim, iş yerimde arkadaşlarla Hollandaca konuşabilmek. Hadi bakalım…
  • Ve tabi ki sağlıklı olmaya devam etmeyi dilerim.

Tabi tüm dileklerim kendimden ibaret değil. Herkese bol bol sağlık ve huzurlu bi 2020 dilerim. Mutluluk anlık bi duygu, o yüzden hepinize sık sık karşınıza çıkacak mutlu anlar dilerim. Umarım ki bi şeyler üretmek, yaratmak için gerekli enerji hep olsun içinizde, ruhunuzu doyurun böylece. Herkes iyimser ve gerçekçi olsun aynı zamanda. Bu mümkün mü, değil mi, bilmem. Neden olmasın ki? Olsa keşke. Bi de herkes daha çok okusa keşke, diğerlerini ve tüm hayatı anlamaya daha bi meyilli olsa…

Not: Birinci foto: Kartvizitlerim (Gerçek bi işmişçesine:)
İkinci foto: 2020’nin şerefine!

Etsy dükkanım da burda: https://www.etsy.com/shop/ColoroClock

Renkli kalın, esen kalın,

Hüsna

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s